Mijn katten en ik

 Het is al zo'n tien jaar geleden dat ik hier voor het laatst iets geschreven heb...dus tijd voor een update!

Ik deel mijn huishouden naast man en mijn jongste zoon (de overige drie wonen inmiddels niet meer thuis) nu met 1 grote knuffelbeer (Oudduitse herder) en 3 katten. 

Tommy en Felix heb ik hier als kitten voorgesteld. Inmiddels zijn ze dus bijna tien...Jeetje, wat gaat de tijd snel zeg. 

Tommy denkt dat hij een papegaai is...

En sinds vier jaar is daar dan ook onze Meggie. Meggie komt bij mijn zus van de boerderij. Waar ze helemaal geen katten meer hebben...en wel opeens een nestje hadden van een wildvreemde kat!

Ze hebben zich direct over het nestje ontfermd en gezorgd dat moederpoes (schuw) er wel bij kon, maar de kittens dus wel aan mensen wenden. 

Felix, broertje van Tommy

Meggie is een prachtig lapjes in zachte kleurtjes. Waar Felix eigenlijk best wel wat grammetjes erbij zou mogen hebben, zou Meggie er best een paar kwijt mogen ;-). 

Ik ga mijn best doen om weer lekker wat vaker te gaan schrijven over het kattenleven hier in huis én over katten in het algemeen.

En ik heb nog veel meer plannen. Zoals een echte site en leuke producten van mijn hand. Natuurlijk zal ik dat hier als eerste melden als het zo ver is!

Meggie

Tommy en Felix stoeien erop los

Die kleine apekoppies groeien als kool. Inmiddels zijn onze kleine rakkers twaalf weken en stoeien met elkaar is het einde. Of jouw been als krabpaal gebruiken of als klimboom (au!), planten zijn er om in te klimmen/op te bijten/of bovenop te gaan zitten! (ben ik blij dat mijn planten al zo gerangschikt zijn dat de niet-giftige op kat-bereikbare plekken staan....) En o, die hondenbrokken. Die zijn lekker én daar kan je zo leuk mee spelen! Enne...het voer van "tante Vlek" (seniorvoer) smaakt ook prima! (zucht)
Even meegenieten? Dat kan! Wij smelten van onze lieve dondersteentjes!

En cadeaupapier? Daar speel je mee, toch?

Mag ik jullie voorstellen: Felix en Tommy

Onze veestapel dunde wel erg uit. Onze lieve hond Rakker was deze zomer overleden en zoals in mijn vorige blog verteld, ook onze lieve suikerkat Muis overleedt. We besloten om voor twee kleine kittens te gaan en bij deze stel ik ze dan ook even voor:

Dit is Felix:

En dit is Tommy:

Onze hond Snuit vond het meteen erg leuk. Woensdag , toen ze kwamen, liep ze er al om heen te kwispelen en gisteren kwamen de kleintjes bij haar op de bank liggen! Ze vond het wel eng, maar bleef wel rustig liggen!

Onze achtjarige kat Vlekkie weet nog altijd niet zo goed wat ze hier nou weer mee aanmoet. Zij was altijd de jongste in huis.... ;-) Dus op afstandje zit ze de boel in de gaten te houden. Maar ook dat komt vast goed, want ze gaat steeds vaker al in de buurt van de diertjes kijken en snuffelen...tot dat de ukkies het door hebben, want dan begint ze maar snel te blazen!

Wat is het toch leuk om kittens met elkaar te zien spelen. Daar kan je naar blijven kijken....

Dag lieve Muis

Onze lieve Muis heeft afscheid van ons genomen. Ruim 18 jaar mochten we van hem genieten. Hij genoot steeds meer van onze aandacht en vond het heerlijk als we hem 's avonds bij ons op de bank namen, want dat lukte hem zelf niet zo erg meer. Hij mankeerde inmiddels van alles: nieren, suiker en ook nog eens een alvleesklierontsteking. Maar hij genoot nog zo....

Afgelopen zaterdag is hij overleden, gewoon bij ons thuis. Dag lieverd, je zult altijd bij ons horen!

Ook de kat is jaloers....

Onder mijn dierlijke gezinsleden heerst jaloezie....Aai ik de ene hond, dan is de ander er als de kippen bij om toch ook een aai te krijgen. Zeker de dame in het gezelschap is daar ontzettend op gebrand. Wil mijn stokoude herenhond in de buurt van madam gaan liggen, dan is mevrouw het daar echt niet mee eens. Andersom gaat ze zo ongeveer op hem liggen, als hij daar ligt waar zij ook wil liggen (in het zonnetje bijvoorbeeld). En die goedsul vindt het prima. Terwijl hij naar anderen toe vroeger altijd de macho was, naar zijn halfzusje toe is hij altijd al een goedsul geweest....hoezo de man is de baas;-) !

Geeft mijn man een knuffel aan mij? Dan vindt juist onze goedsul dat hij er ook bij moet zijn en draait om onze benen heen....
Aandacht is dus blijkbaar een reden om ontzettend jaloers te zijn!

Nu zou je misschien denken dat alleen honden hier last van hebben? Nou, vergeet dat maar. Roep ik een hond? Dan denkt Vlekkie toch echt dat ook zij er bij moet zijn. En vanochtend gaf ik de honden een aai (die lagen op de bank) toen ik uit bed kwam. Hoor ik een heftig miauwtje naast me. Vanaf de stoel zat Muis duidelijk te wachten op ook een aai over zijn koppie.....

Ach ja, het zijn soms net kinderen .....Hoewel mijn kinderen al die aandacht nu ze ouder zijn juist niet meer altijd kunnen waarderen....   ;-)

Vlekkie en madam hond (Snuit)

Foutje van Muis: een koppie voor de hond

Muis was drie toen de eerste hond in huis kwam. Hij vond ze eng...en nog altijd wil hij niks van ze weten. Als Rakker te dicht in zijn buurt komt, geeft hij een haal. Nu zou je zeggen dat Rakker dat onderhand toch zou moeten weten, maar eh..het gebeurt nog steeds. Ook wel zielig, want Rakker loopt dan meestal niets vermoedend langs een stoel waar toevallig die kat op blijkt te liggen....

Nu zat ik pas buiten met Muis aan mijn voeten. Hij genoot van mijn aaiende handen en was enthousiast alles in de buurt kopjes aan het geven. Rakker was inmiddels ook bij me komen staan.

Herken je de situatie waarin een onbekend kind jou bijvoorbeeld een handje geeft en er dan later pas achterkomt dat jij helemaal zijn mama niet bent? Kindje schrikt....en jij moet er wel om lachen.
Nou, zoiets gebeurde dus ook met die maffe dieren van mij. Tot mijn stomme verbazing zie ik hoe Muis Rakker een koppie geeft. Huh? Muis die met Rakker snolt?????? Vlekkie wil dat wel doen en dan vaak met mijn andere hond Snuitje. Maar MUIS?

Tja, dat bleek ook een foutje. Ik had het nog niet gedacht of Muis ontdekt dat het niet mijn benen maar de poten van Rakker waren....hij haalt uit en vlucht weg. Rakker gaf natuurlijk commentaar. Niet op de knuffel maar wel op die haal.....

En ik? Tja, na even wat gesus hier en daar moest  ik er eigenlijk wel om lachen. Oké, voor Rakker vond ik het wel sneu.....hij deed immers helemaal niks!
Hierbij een filmpje van onze Muis:

Buiten struinen

Eigenlijk houd ik mijn katten binnen. Nou ja, binnen of in de ren, waar ze zelf in en uit kunnen lopen d.m.v. een luikje. De ren is groot en wordt gedeeld met de konijnen. Het huis delen ze met onze honden. Maar ja, bij dit mooie weer willen we ook weleens graag gewoon de deur open kunnen zetten....dus zit dan het luik even dicht en zitten de katten verplicht buiten. Overigens hebben ze dan nog wel een binnenhok in de garage waar ze wel in kunnen komen en in de ren zijn genoeg plekjes om wind, schaduw of wat dan ook te vinden.

De ren

Vlekkie in de ren

Maar onze oudste kat, Muis, heeft het nu voor elkaar....omdat hij alleen maar rondom het terras blijft struinen, mag hij toch naar buiten....

En wat geniet hij daarvan! Hij ligt heerlijk in het zonnetje. Kruipt weg onder de bomen. Struint door het hoge gras en kijkt geboeid naar de fel protesterende merels....

Als ik buiten werk, ligt hij erbij...

Muis heeft het natuurlijk allang door: ik mag naar buiten! Dus zit hij nu met regelmaat te mauwen bij de deur. Kom op, zeg, ik wil eruit!

Eén nadeel: als suikerkat moet hij op vaste tijden geprikt. Tja, en dan wil hij nog weleens net onder de bomen vertrokken zijn (tussen de struiken dus). Gna, gna....

Dus loop ik dan maar weer te roepen en te kijken en te speuren...maar gelukkig komt hij vaak wel tevoorschijn als ik maar lang genoeg roep.....

Oud maar niet stijf!

Katten die zich wassen. Ik verbaas me iedere keer weer met hoeveel gemak ze dat doen. Ze zitten in de meest onhandige posities. Moet ik eens proberen om al mijn ledematen ergens heen te slingeren en dan ook nog de coördinatie hebben om mezelf te wassen.... ;-)

Zo ook mijn oudste kat: Muis. Volgende maand is hij 17, dus niet zo piep meer, zou ik zeggen. Maar met het grootste gemak waagt hij zich in de meest ingewikkelde poses om zichzelf toch maar goed te kunnen wassen. En het gaat helemaal niet met houterige bewegingen ofzo. Welnee: makkie!

Poef....bij hem vergeleken voel ik me een stijve hark! En dan ben ik in verhouding toch stukken jonger dan hij......

Deze afbeeldingen zijn van morguefile.com. Eens kijken of ik Muis of Vlekkie kan fotograferen in standje onmogelijk....

De buurman op bezoek...

Ik kwam van de week in onze schuur en daar lag op een oud matras een onbekende kat. Een zwartje, en later bleek met toch ook een witte vlek....Hij (denk ik, aan zijn stevige bouw te zien) lag er heerlijk te liggen en was niet echt van plan om van schrik weg te rennen...maar bij hem komen lukte ook niet echt. Dat vond hij overduidelijk wel eng.

De volgende dag lag hij er weer. En ja hoor: die avond heb ik ontzettend gelachen. Van achter het gordijn klonk wat gesputter van onze Vlekkie. Ze was niet echt boos ofzo. Wat bleek: onze bezoeker zat aan de andere kant van het raam roerloos naar haar te kijken...en zij naar hem! Ze hebben echt een hele tijd zo gegeten, zonder te verroeren.

Het zal wel een buurkat zijn, dus heb ik hem maar buurman gedoopt....en met enige regelmaat zie ik hem nu. Soms in de schuur, soms voor de stal. Of er loopt iets snel weg als ik aan kom rijden. Nu lopen er soms wel meer vreemde katten rond, maar de kans is natuurlijk  groot dat hij het is.

Zal hij op bezoek komen bij Vlekkie? Tja, toch jammer dan dat er gaas zit tussen de ren en de werft.....

Oppas gezocht voor kat

Tja, huisdieren hebben is 1 ding. Maar wat doe je als je op vakantie gaat? Hoe vaak hoor je niet dat mensen hun huisdier maar aan de kant zetten (letterlijk, soms zelfs) omdat ze zelf weg gaan? Walgelijk. Begin er dan gewoon niet aan!

Een huisdier neem je voor de duur van zijn/haar leventje! Dat is mijn mening!
Bij mij is er altijd wel familie te vinden die mijn katten/konijnen willen voeren en mijn honden gaan naar een pension (ook familie, sterker nog: ze zijn er geboren....)
Toch zit ik nu  met 1 probleempje. Want een suikerkat is toch weer een ander verhaal. Kan ik van een oppas verlangen dat ze twee keer per dag op dezelfde tijd komen prikken.....kat naar het pension brengen is superzielig. Hij is al een stresskip, dus dat doet hem zeker niet goed.

Ik ben er nog niet helemaal uit hoe ik dit ga oplossen. Maar dat  het opgelost moet worden, is uiteraard zeker. Nu weet ik nog niet eens OF ik wel met vakantie ga, maar dat is weer iets heel anders......

Wat doen jullie met jullie katten/huisdieren met vakantie?

Helpen poetsen in het pension

Suikerkat

Sinds kort weet ik dat onze Muis een suikerkat is. We begonnen met twee eenheden spuiten, twee keer per dag. Maar dat bleek iets teveel. Dus gezakt naar anderhalve eenheid. Vanochtend controle gehad. Eerst weer het scheren van het nekje. Onze Muis keek de assistent met van die trouwe hondenogen aan...(laat hij het maar niet horen, want die honden moet ze niet zo erg.....zodra onze honden in zijn buurt komen slaat hij zijn klauwen al uit....want een zielig gejank van Rakker of Snuitje oplevert....maar ja, waarom komen ze dan nog altijd in zijn buurt vraag je je dan af?)
Goed, bloed geprikt wat Muis gewoon toelaat. Wel bang, maar uitslaan doet hij helemaal niet.
Nu bleek hij toch weer iets te hoog. Dus nu gaan we er ergens tussen in zitten....juist ja.
Als je weet over de streepjes die een eenheid zijn....dan snap je misschien ook wel dat daar een driekwart van geven erg ingewikkeld is..heeft iemand een bril???????

Maar goed, onze Muis is wel anders geworden. Wat relaxter ofzo. Dus helpen doet het in ieder geval wel. Er wordt minder rond de waterbak gehangen en de bak is duidelijk schoner....

Hopelijk zitten we dan op het juiste aantal. Want wat je anders nog moet gaan geven tussen 1,75 en 2 bij deze kleine eenheden is mij een raadsel....

Binnen- of buitenkat?

Hou je je kat binnen of buiten? Daar is voor allebei wel iets voor te zeggen.
Zelf vond ik altijd wel dat een kat lekker vrij buiten rond hoort te struinen. Dus liepen mijn katten lekker buiten rond. Maar na diverse ongelukken met auto's en een verhuizing naar een drukke weg, zijn mijn katten nu min of meer binnenkatten geworden.

Hoewel ze een grote ren (ong. 5 bij 6 meer) tot hun beschikking hebben die ze delen met de konijnen. Ze kunnen zelf door een kattenluik bepalen of ze binnen of buiten willen blijven. Alleen als wij in de zomer de deur graag open zetten, gaan ze verplicht de ren in. Waar ze trouwens ook een binnenhok tot hun beschikking hebben.

Muis zit 's winters eigenlijk altijd binnen en in de zomer denkt hij in de ren te moeten blijven. Maar dan halen wij hem toch in de avond weer naar binnen. Vlekkie holt het liefst in en uit....en vangt ook nog weleens een muisje in de ren of zelfs een keer een vogel! Sommige vogels blijken door het gaas naar binnen te komen!

Ze hebben dus eigenlijk niet zoveel te klagen, daar buiten. Toch vind ik het weleens zielig dat ze niet gewoon rond kunnen struinen. Maar ja, een auto tegen je aan is nog veel zieliger......

Muis in de ren

Hoe mijn kattengekte begon

Ik was 21 en woonde alleen in een kamertje, met badkamertje en ingebouwde keuken. Alles in 1 kleine ruimte. Maar het was MIJN plekje en dat voelde te gek. Een eigen kat leek me toch wel erg leuk. Dus vroeg ik aan mijn zus, inmiddels getrouwd met een boer, of ze nog een kitten voor me hadden. Zo kwam Puck in mijn leven. Maar ja, ik werkte en vond het toch wel zielig...dus haalde ik nog een kitten van een flat..(groter verschil kan je niet hebben natuurlijk. Maar ze werden boezemvriendjes). Moos was een klein mager zwart/witje. Ik noemde haar weleens mijn sfinx. Statig kon ze er prachtig bij zitten. Ze had wel iets weg van een Siamees. Puck was een schildpadpoes. En als ik op bed lag, kwam ze altijd bij me liggen. Naast mijn hoofd, op mijn kussen! Als ik 's nachts naar de wc ging was mijn kussen door mevrouw ingepikt.....

Wat was ik verwonderd door deze prachtige vriendjes en daarmee ben ik gezwicht voor deze heerlijke wezentjes!

Mijn eerste berichtje, dus die is voor mijn eigen katten

Mijn eerste berichtje op Cats & cats is natuurlijk gewijd aan mijn eigen katten.
Onze oudste kat is Muis....vernoemd naar een vriendje van Dikkie Dik. (het broertje van onze Muis heette ook Dikkie Dik, helaas is hij al jong in aanraking met een auto gekomen)
Muis is inmiddels 16 en sinds kort omgedoopt tot suikerkat. Muis loopt eigenlijk al jaren te tobben met genies en gesnotter ondanks de jaarlijkse enting. Maar inmiddels hebben we het aardig in de gaten hoe te onderdrukken. Dus is hij weer veranderd in een tevreden oud mannetje, die nog akelig lenig zichzelf wast....hoe ik dat op zo'n leeftijd (even voor het gemak 16 x 7 = 112...) zou moeten doen is me een raadsel, maar goed. Hij is een echte knuffelkat die sinds kort ook echt zelf bij je komt liggen. De honden belaagt hij direct als ze te dichtbij komen. Maar voor onze andere kat heeft hij meer respect...hoewel....

Onze Vlekkie is bijna 7 en een ondeugend 'varken'. Mevrouw eist haar plekje wel even op, ook bij de honden. Je kan duidelijk merken dat zij met de honden opgegroeid is. Ze gaat rustig bij ze liggen!

Vlekkie zou eigenlijk voor het mooi naar de sportschool moeten, vindt muizen vangen het einde, eten is ook wel een leuke bezigheid en aangehaald worden is heerlijk....ook omdat je dan opeens aan kan vallen! 

Vlekkie is een gezond vrouwtje en een heerlijk beest!

Ik ben mijn huis al snel nadat ik op mezelf ging wonen met katten gaan delen. Helaas hebben de meeste katten ongelukken gehad. Eén kat (Gompie) is overleden op 19 jarige leeftijd. Hij was echt 'op'. Mijn katten komen nu eigenlijk alleen buiten in een supergrote ren, die ze delen met de konijntjes. Hier dan ook nog even mijn andere katten. De foto's zijn ingescand, dus de kwaliteit is minder.

Mijn eerste katten Puck en Moos

Kleine Rambo

Gompie

Gompie met Koko (uit het asiel)

Dikkie Dik (broertje Muis)